Nowy Beyer : szkoła gry na fortepianie

Nuty

W koszyku

oceń

Nowy Beyer : szkoła gry na fortepianie / Ferdinand Beyer ; na podstawie wydania oryginalnego opracował Zbigniew Śliwiński i Józef Świder. - [Wydanie II]. - Kraków : Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1964. - 91, [1] strona : ilustracje ; 31 cm.

Autor

Beyer Ferdinand (1803-1863) Autor Śliwiński Zbigniew Bogumił (1924-2003) Opracowanie Świder Józef (1930-2014) Opracowanie

Forma i typ

Nuty Publikacje dydaktyczne

Odbiorca

Dorośli Młodzież

Temat

Fortepian Nauka gry na instrumentach

Gatunek

Muzyka na fortepian Nuty

Fortepian (wł. pianoforte, skrót: pf. lub pfte.) – strunowy (chordofon), młoteczkowy, klawiszowy instrument muzyczny, zaliczany do rodziny cytr. Współczesny fortepian ma skalę od A2 (czasami najlepsze koncertowe od F2; instrumenty z początku XIX wieku od C1) do c5 (88 dźwięków/klawiszy). Typowy zakres częstotliwości dźwięków (przy stroju 440 Hz): od A2 = 27,50 Hz do c5 = ok. 4.186,01 Hz. W fortepianie struny rozpięte na stalowej ramie uderzane są młoteczkami obciągniętymi filcem. Naciśnięcie klawisza powoduje uderzenie młoteczka w strunę, przenosząc jednocześnie dynamikę uderzenia w klawisz. Natychmiast po pobudzeniu struny młoteczek odbija się od niej i w zależności od siły uderzenia, zatrzymuje się wyżej lub niżej. Pozwala to na szybką repetycję (uderzanie kilka razy tego samego dźwięku w szybkim tempie), inaczej niż w pianinie. Po zwolnieniu nacisku na klawisz do struny przyciskany jest tłumik wyciszający jej drgania. W ten dość skomplikowany sposób mechanizm fortepianu realizuje podstawową cechę tego instrumentu odróżniającą go od wcześniejszych instrumentów strunowych klawiszowych, które nie miały możliwości kształtowania dynamiki dźwięku oraz czasu jego trwania.

zob. w.bibliotece.pl

Status dostępności:

Czytelnia Dorośli

Egzemplarze są dostępne wyłącznie na miejscu w bibliotece: sygn. 78 (1 egz.)

Strefa uwag:

Uwaga dotycząca przeznaczenia czytelniczego

Dla szkół i ognisk muzycznych.